आई म्हणजे त्याग, माया आणि संघर्षाचे दुसरे नाव. आपल्या मुलांच्या भविष्यासाठी आई कोणत्याही परिस्थितीशी दोन हात करू शकते, याची जाणीव करून देणारी एक प्रेरणादायी घटना समोर आली आहे. आपल्या लेकीचे शिक्षण थांबू नये, तिला चांगले भविष्य मिळावे, या एकाच ध्येयाने एका आईने चक्क अनवाणी पायांनी मॅरेथॉनमध्ये धाव घेतली आणि आपल्या जिद्दीच्या जोरावर ही स्पर्धा जिंकली. तिच्या या कामगिरीने केवळ मॅरेथॉनचा विजय मिळवला नाही, तर मातृत्वाच्या संघर्षाची आणि मुलांच्या शिक्षणासाठीच्या निर्धाराची नवी कहाणी लिहिली.
आजच्या काळात मुलांच्या शिक्षणासाठी मोठमोठ्या सुविधा, महागड्या शाळा, क्लासेस आणि आधुनिक साधनांची गरज असल्याचे मानले जाते. मात्र, आर्थिक अडचणी असतानाही आपल्या मुलांना शिकवण्याची जिद्द असेल, तर परिस्थितीवर मात करता येते, हे या आईने आपल्या कृतीतून दाखवून दिले. तिच्यासाठी ही मॅरेथॉन केवळ धावण्याची स्पर्धा नव्हती, तर ती आपल्या मुलीच्या स्वप्नांसाठीची एक धाव होती.
मुलीच्या शिक्षणाचा खर्च भागवण्यासाठी या आईसमोर अनेक अडचणी उभ्या होत्या. घरची परिस्थिती अत्यंत साधारण असताना मुलीला चांगले शिक्षण देण्याचा तिचा निर्धार मात्र कायम होता. मुलीने शिकावे, स्वतःच्या पायावर उभे राहावे आणि आयुष्यात काहीतरी मोठे करून दाखवावे, अशी तिची मनापासून इच्छा होती. त्यासाठी मिळेल ते काम करणे, काटकसरीने संसार चालवणे आणि मुलीच्या शिक्षणाला प्राधान्य देणे, असा तिचा संघर्ष सुरू होता.
याच संघर्षातून मॅरेथॉनमध्ये सहभागी होण्याचा निर्णय तिने घेतला. स्पर्धेच्या दिवशी इतर धावपटू अत्याधुनिक स्पोर्ट्स शूज, ट्रॅकसूट आणि आवश्यक साहित्याने सज्ज होते. मात्र, या आईच्या पायात महागडे बूट नव्हते. तिने अनवाणीच धावण्याचा निर्णय घेतला. तिच्यासाठी पायातील चपला किंवा बूट महत्त्वाचे नव्हते; तिच्या डोळ्यांसमोर फक्त मुलीचे शिक्षण आणि तिचे उज्ज्वल भविष्य होते.
स्पर्धेला सुरुवात होताच तिने वेगाने धाव घेतली. सुरुवातीला तिच्या अनवाणी पायांकडे अनेकांचे लक्ष गेले. काहींना तिच्या या निर्णयाचे आश्चर्य वाटले, तर काहींनी तिच्या जिद्दीचे कौतुक केले. मात्र, धावण्याच्या प्रत्येक टप्प्यावर तिच्या मनात एकच विचार होता—‘माझ्या मुलीने शिकले पाहिजे.’ या विचाराने तिला वेदना, थकवा आणि अडथळे विसरायला लावले.
रस्त्यावर धावताना पायांना होणारा त्रास, शरीरावर आलेला थकवा आणि श्वासांचा वाढलेला वेग यापैकी कोणतीही गोष्ट तिच्या निर्धारापुढे टिकली नाही. इतर स्पर्धकांच्या बरोबरीने ती पुढे सरकत राहिली. शेवटचा टप्पा जवळ येत असताना तिच्या धावण्याचा वेग आणखी वाढला. अखेर अंतिम रेषा पार करत तिने मॅरेथॉनमध्ये विजय मिळवला.
विजयानंतर तिच्या चेहऱ्यावर समाधानाचे भाव होते. हा विजय तिच्यासाठी स्वतःचा नव्हता, तर तो तिच्या मुलीच्या स्वप्नांचा होता. आपल्या मुलीच्या शिक्षणासाठी केलेल्या संघर्षाला मिळालेली ही यशाची पावती असल्याची भावना तिच्या मनात होती. तिच्या कामगिरीने उपस्थितांमध्येही भावनिक वातावरण निर्माण झाले.
या घटनेतून एक महत्त्वाचा संदेश समोर येतो—शिक्षणासाठी आर्थिक परिस्थिती अडथळा ठरू शकते; मात्र इच्छाशक्ती, मेहनत आणि जिद्द असेल तर त्या अडथळ्यावर मात करता येते. मुलांच्या शिक्षणासाठी पालकांनी केलेला त्याग अनेकदा त्यांच्या आयुष्याला नवी दिशा देतो. या आईने मात्र आपल्या त्यागाची केवळ गोष्ट सांगितली नाही, तर ती स्वतःच्या कृतीतून सिद्ध करून दाखवली.
आज तिच्या या विजयाची चर्चा होत असताना तिची मुलगीही निश्चितच अभिमानाने आपल्या आईकडे पाहत असेल. आईने अनवाणी धावत मिळवलेला हा विजय तिच्यासाठी आयुष्यभराची प्रेरणा ठरणार आहे. शिक्षणाच्या वाटेवर पुढे जाताना ‘माझ्या आईने माझ्यासाठी किती संघर्ष केला’ ही जाणीव तिच्या मनात कायम राहील.
मॅरेथॉन जिंकणारे अनेक धावपटू आपल्याला पाहायला मिळतात; मात्र एखाद्या आईने आपल्या मुलीच्या शिक्षणासाठी अनवाणी धावत विजय मिळवणे ही केवळ क्रीडा क्षेत्रातील घटना नाही. ही मातृत्व, त्याग, जिद्द आणि शिक्षणाच्या महत्त्वाची प्रेरणादायी कहाणी आहे.
पायात बूट नसले तरी मनात स्वप्न होते. परिस्थिती कठीण असली तरी ध्येय स्पष्ट होते. शरीर थकत होते, पण मुलीच्या भविष्यासाठीची आशा तिला पुढे नेत होती. त्यामुळेच तिची ही धाव अंतिम रेषेपर्यंत पोहोचली आणि विजयाची झाली.
लेकीच्या शिक्षणासाठी अनवाणी धावलेली ही आई आज अनेक पालकांसाठी प्रेरणेचा आदर्श ठरली आहे. तिच्या पायांना जखमा झाल्या असतील, थकवा आला असेल; पण मुलीच्या उज्ज्वल भविष्यासाठी तिने घेतलेली ही धाव निश्चितच सार्थ ठरली.
About the Author
